A Samuel nunca lle gustou vivir,era un home triste a forza de esperanzas roubadas.Non lle quedaba outro remedio que refuxiarse nas mentiras do seu maxín.A realidade queimábao, degolábao pouco a pouco, cria que a vida era cruel en exceso: luitar contra os demáis, contra un mesno. Samuel non servía para tanta loita, a verdade é q servía para ben pouco, a miudo repetíase:”non sei q faría se non puidese inventar historias”